Overdenking in de sneeuw

Overdenking in de sneeuw. (Elly)

,,Het sneeuwt op Uw geschonden aarde” dichtte Ida Gerhardt.
Witter dan sneeuw maakt U onze gebroken harten.
Wij, die leven te midden van Uw schepping die zucht en in barensnood is,
waar de weeën heviger worden. U zegt tot ons: heft uw hoofden omhoog,
want uw verlossing is nabij.
Heere Jezus, Zon van de gerechtigheid, wij verlangen naar Uw komst,
naar het volle middaglicht in de glans van Uw heerlijkheid.
Als het volmaakte zal gekomen zijn, zal wat ten dele is te niet gedaan worden.
Hoe glinsterend wit is de sneeuw als de zon erop schijnt. Nog stralender maakt U ons, beschenen door Uw licht en verwarmt door Uwe liefde.

‘Heer, ik wil uw liefde loven, al begrijpt mijn ziel U niet.
Zalig hij, die durft geloven, ook wanneer het oog niet ziet.
Schijnen mij uw wegen duister, zie, ik vraag U niet: waarom?
Eenmaal zie ik al uw luister als ik in de hemel kom.’

‘Heer, uw licht en uw liefde schijnen,
waar U bent zal de nacht verdwijnen.
Jezus, licht van de wereld, vernieuw ons.
Levend Woord, ja uw waarheid bevrijdt ons.
Schijn in mij, schijn door mij.

Kom, Jezus kom, vul dit land met uw heerlijkheid.
Kom Heil’ge Geest stort op ons uw vuur.
Zend uw rivier, laat uw heil heel de aard’ vervullen.
Spreek, Heer uw woord dat het licht overwint.’

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.